Nieuws van de Emmaüsparochie
Iconenwijding
De Icoon als venster.
Op zondag 17 maart zullen in de viering van 11.00 uur de iconen gewijd die het afgelopen jaar door een groepje van vijf mensen uit Apeldoorn zijn geschreven. Iconen worden niet ´geschilderd´ maar ´geschreven´ (iconografie) Zo is een icoon ook geen schilderij die je aan de muur hangt, maar hoort een plaats te hebben in de eredienst (thuis ook!) Vandaar dat ze gewijd worden d.w.z. uit het profane losgemaakt, om dat te onderstrepen.
Iconen worden door de orthodoxe theologen beschouwd als een venster dat tussen de aardse en hemelse wereld geplaatst is. Een venster waardoor de bewoners van de hemelse wereld naar beneden kijken op onze aarde en wij vanaf de aarde een glimp mogen zien van het hemelse. Het gelaat van Christus, van de Moeder Gods en de heiligen is dus een “echte” verschijning, een beeltenis, een afdruk van het hemelse wezen zelf. De gouden achtergrond of de aureool is het hemelse licht dat de heilige omgeeft.. De iconen werden door de kerkelijke overleveringen toegeschreven aan “niet door mensenhanden gemaakte” oerafbeeldingen. Vandaar dat de maker zo goed mogelijk wil volgen en zelf onbelangrijk is.
Op zondag 17 maart, na de viering van 11.00 uur is er een expositie van een aantal iconen die in de loop van de jaren geschilderd zijn door de groep (o.a. die van pastor Antoon Goes die het groepje begeleid).
2012-01-26 Plannen: de drie ranken
Laatst aangepast op dinsdag, 31 januari 2012 00:05
Ver(nieuw)bouwplannen van het kerkcentrum ‘de Drie Ranken’
Op donderdag 26 januari is er een gemeenteavond belegd voor de PKN en de RK, gewijd aan de plannen van de verbouwing. De opkomst bij deze informatieavond was zeer groot. Allereerst werd in vogelvlucht het proces van 7 jaar doorgenomen: van het dromen van het ‘Dreamteam’ de maquette die er jaren lang gestaan heeft, de versobering, de onderhandelingen, kostenramingen etc. en daarna de lange tijd stilte.
Hulde voor diegenen die steeds opnieuw de onderhandelingen aangingen. Het belooft een prachtig gebouw te worden en kosten neutraal, één van de voorwaarden waar standvastig aan is vastgehouden. Daarna gingen de KPN en de RK uiteen. De parochianen hebben met elkaar gesproken over de toekomst van de Emmaüsparochie en expliciet over de toekomst van de deelparochie ‘Emmanuel’. (tekst en foto n.a.v. verslag van de web De Drie Ranken)
Kerstverhaal
Laatst aangepast op vrijdag, 23 december 2011 13:28
Hij kwam binnen in de pastorie aan de Stationsstraat, uitgeblust, met een doffe blik in zijn ogen, hij was opgebrand. Hij had zich met moeite voortgesleept van Omnizorg naar hier om te praten over de kerstviering op Tweede Kerstdag. Maar hij had er geen zin in, het hoeft voor hem niet meer, het verhaal met Kerstmis, het leven. Alles is te veel, alles is al gedaan en er is niets nieuws aan toe te voegen. Hij had de afgelopen twee jaar een kerstverhaal verteld in Omnizorg voor de thuislozen en verslaafden. Maar dit jaar heeft hij daar geen zin meer in. Er ging een groot gevoel van onvrede van hem uit, zijn kaarsje was opgebrand, hij wachtte op de dood. Zijn leven was net zo grijs geworden als zijn onverzorgde baard. Ik vertelde dat er niets hoeft, dat als hij het verhaal niet zou lezen, ik dat wel zou doen, maar ik vroeg hem om naar het verhaal te luisteren wat ik gevonden had en las het hem voor:
Kerksluiting 20-11-2011
Laatst aangepast op zondag, 20 november 2011 12:54
Kerksluiting in Apeldoorn
Het bestuur van de Emmaüsparochie heeft in het parochieblad ‘Op Weg’ verstrekkende plannen bekend gemaakt voor de toekomst van het pastoraat in Apeldoorn. Financieel staat de parochie er slecht voor. (Een nog steeds hardnekkig misverstand is dat het bisdom het loon de pastores zou betalen. Sommigen denken zelfs dat ‘het bisdom’ het kerkgebouw bekostigt. Nee, het salaris en alle kosten die rond de kerk gemaakt worden, moeten we als parochie zélf opbrengen.) Het kerkbezoek neemt nog steeds af en het zoeken naar nieuwe wegen in het pastoraat wordt als belangrijkste doel voor de toekomst gezien. De schaarse middelen wil het bestuur inzetten voor het pastoraat en niet alles op alles te zetten om de kerkgebouwen in stand te houden. De sluiting van kerken is dus op handen en op termijn zullen alle kerken aan de eredienst onttrokken worden. Alleen in de Mariakerk zullen nog vieringen gedaan worden. Het zal velen pijn doen als ‘hun’ kerk gesloten gaat worden. Want een kerkgebouw is meer dan een hoeveelheid stenen. Het is voor velen een geestelijk thuis. Heel jouw geschiedenis is ermee verbonden. Je was er misdienaar of je bent erin getrouwd, je kinderen zijn er gedoopt, je hebt er op het koor gezeten en daar dierbare en leuke herinneringen aan… je hebt je verdriet gedeeld, de stilte, troost en inspiratie gezocht. Er gebeurt een heleboel rond een kerkgebouw alhoewel dat, om eerlijk te zijn, ook zienderogen af neemt. Het sluiten van een kerkgebouw kan en moet een uitdaging zijn om de kerkelijke aanwezigheid in je eigen buurt op een nieuwe wijze gestalte te geven en voort te laten gaan. Of zoals de vicevoorzitter schreef: “in het licht van het nieuwe perspectief van een levendige en krachtige parochie die ervaarbaar en zichtbaar aanwezig is in kleinere en grotere kringen en in de pastorale zorg van pastores zal ook gekeken worden naar de benodigde ruimten.” Het belangrijkste blijft het pastoraat en ook al was de avond allang gevallen, de twee Emmaüsgangers, die zo terneergeslagen en zonder hoop naar huis gegaan waren, keerden, na hun ontmoeting met de Heer, vol bezieling terug naar Jeruzalem om hun geloof en blijdschap te delen met de anderen.
Lourdesviering 2 oktober 2011
Laatst aangepast op vrijdag, 04 november 2011 10:43
De tijd stond even stil
Wat hebben we zondag 2 oktober genoten van de bijzondere Lourdesviering en processie. Dit was de wens van Monique Jager om zo een viering en processie te houden, maar helaas is zij een paar dagen voor deze viering op 46 jarige leeftijd overleden. In gedachten was zij tijdens de viering bij ons, we hebben een kaarsje voor haar foto gebrand en de viering aan haar opgedragen.
Een ouderwets volle kerk met een prachtig koor en vele Marialiederen werden gezongen. Meteen vanaf het begin met de intocht van het Mariabeeld in de kerk en het zingen van “Wij groeten u o Koningin” zat de stemming er goed in. Een mevrouw vertelde mij dat zij hier kippenvel van kreeg en dat het voor haar te veel werd en ze de kerk even uit moest gaan. Het koor Credo genoot zichtbaar en iedereen zong uit volle borst mee met de vertrouwde Marialiederen.
Voor veel mensen uit heel Apeldoorn was het een aanleiding om naar de Fab&Seb-kerk te komen. Ook mensen die daar al heel lang niet waren geweest, die de Mariaviering en processie nog in hun jeugd hadden meegemaakt. De Fab&Seb-kerk was de vertrouwde plaats waar iedereen zo zijn of haar eigen herinneringen heeft liggen. In de viering werd een gedicht voorgelezen van Monique dat ze vlak voor haar overlijden had opgestuurd om in de viering zelf voor te dragen. In de viering vertelde Bep Scheffer over een ervaring van Lourdes waar zij vele jaren is geweest. Aan het eind ontving Bep een onderscheiding van de Bisschop van Utrecht voor haar verdiensten in Apeldoorn.
Na afloop van deze viering gingen we onder het zingen van “Te Lourdes op de bergen” in processie met Mariabeeld, bloemen, wierook en kaarsjes naar de Mariagrot die verborgen ligt tussen de Fabianus en Sebastianuskerk en zorgcentrum Sainte Marie. Zoveel mensen liepen mee, er leek geen eind te komen aan de stroom zingende en biddende mensen. En ook het mooie weer droeg bij aan een schitterende tocht door de tuin van Sainte Marie. Bij de grot aangekomen werden ook weer Marialiederen gezongen en de meegebrachte bloemen bij Maria neergelegd. Na afloop stond in de kerk de koffie klaar met een heerlijke krentenbol en gingen velen met een warm Lourdesgevoel naar huis. Voor vele mensen is dit voor herhaling vatbaar. Volgend jaar houden we weer een Lourdesviering en processie. Dus als u deze bijzonder ervaring heeft gemist krijgt u volgend jaar weer een nieuwe kans. Iets om naar uit te kijken.
Gre Bakkes en
diaken Ronald Dashorst
Meer artikelen...
Pagina 1 van 4